τάδε έφη ο Παναγιώτης Τσίγκανος

Για όποιον έχει ταξιδέψει στη θάλασσα για οποιονδήποτε λόγο, θα το έχει νοιώσει. Μα, ακόμα και μια μοναχική βόλτα στην άκρη κάποιου μώλου, θα μπορούσε να “εξηγήσει” αυτό που θέλω να πω. Η θάλασσα είναι ταξιδεύτρα: την ταξιδεύεις και σε ταξιδεύει.

Για κάποιον με σωματική αναπηρία η ιστιοπλοΐα είναι εξίσου μαγευτική εμπειρία. Επιπλέον, η ιστιοπλοΐα προσφέρει τη δυνατότητα της πλήρους ανεξαρτησίας, ακόμα και για ιστιοπλόους με πολύ ψηλή τετραπληγία σαν του λόγου μου, ως και σε τυφλούς.

Υπάρχει λοιπόν μια τεράστια (να την πω στρέβλωση; να την πω) στρέβλωση στις μέρες μας, που στο χώρο των ανθρώπων με αναπηρίες διαμορφώνει σαφώς τον κανόνα. Μιλώ για τη σύγχυση του αθλητισμού με τον πρωταθλητισμό. Πρόκειται για δύο τελείως διαφορετικά πράγματα: ο αθλητισμός έχει στο επίκεντρο τον αθλητή, ενώ ο πρωταθλητισμός τη νίκη.

Από εκεί και πέρα η αναψυχή είναι μέρος του αθλητισμού, που είναι μέρος τής… αναψυχής. Εκεί δημιουργείται ο πολιτισμός. Έτσι, εκτός από την ιστιοπλοΐα με μικρά σκάφη του ενός ή των δύο ή των τριών ατόμων, ο Αντώνης ο Μάγγος προσφέρει με τις προσαρμογές που έκανε στο κότερό του τη δυνατότητα σε ανθρώπους με αναπηρίες να ταξιδέψουν στην ανοιχτή θάλασσα με τη συντροφιά του κύματος και του ανέμου μόνο, με ασφάλεια για ολιγόωρα ή πολυήμερα θαλασσινά ταξίδια.

Την ίδια ακριβώς δυνατότητα προσφέρει και σε όλους τους άλλους…

Comments are closed.